Op dit moment hebben wij 2 koppels Morelia Viridis. 1 Koppel Sorong, een Biak vrouw en nog een Wamena man. Er is op het net veel te vinden over deze dieren, dus ga ik geen 10 pagina's typen en copieren/plakken is niet mijn stijl. Het is een soort die alleen voor komt rond Papua Nieuw Guinea. Dat wil zeggen daar, wat rond liggende eilanden en het noorden van Australie (Cape york).

De namen die de dieren mee krijgen, worden ontleent aan de stad of streek waar deze verscheept worden. Dus dat wil niet eens zeggen dat ze daar gevangen zijn, waarschijnlijk komen ze natuurlijk uit de buurt. Er zijn veel discussies over het zuiver houden van lokaliteiten, echter zijn er maar weinig mensen die aan kunnen tonen waar een dier vandaan komt. Er is en word, veel met Viridissen gekweekt met dieren die niet de zelfde "lokaliteit" hebben, daar is niets aan te doen en ik doe er ook vrolijk aan mee. Waarom? Omdat je er soms hele mooie dieren uit krijgt.

Je kunt een dier aan de hand van uiterlijke kenmerken vaak een naam geven. Vooral Biak, Aru en bijvoorbeeld Merauke hebben vrij duidelijk onderscheidende eigenschappen. Dit word dan ook vaak gedaan, ook door mij. Waarom? Omdat je zo een beeld krijgt hoe het dier er uit gaat zien. Vooral veel Aru's zijn met een andere lokaliteit gemixt en toch zien de dieren er uit als een Aru. Maar ook vaak zie je dieren die aangeboden worden als Merauke, die niet duidelijk meer alle eigenschappen van die lokaliteiten hebben. Het is dan voor de hobbist al moeilijker om te bepalen of het dus echt een merauke is, vooral als het dier of de ouders niet gedocumenteerd zijn. Mijn advies is om bij de aanschaf van een groeneboompython, de ouders te bekijken en aan de hand daarvan een beslissing te nemen of een dier de gevraagde prijs waard is. En je dus niet te laten lijden door een bepaalde naam, er zijn genoeg mensen bedonderd.

Mocht je over gaan tot aanschaf van een viridis, vooral je eerste, doe dit dan bij voorkeur bij een kweker. Vraag of je eens mag komen kijken, kun je gelijk de ouders zien en hoe de dieren gehuisvest zijn. Ook is het een mooi moment om je nieuwe aanwinst dan te zien eten. De jongen dieren zijn erg moeilijk aan het eten te krijgen en dit is iets waar je als beginner zeker van moet zijn. Laat je niet lijden door een naam alleen. Kijk hoe het dier er uit ziet en eventueel de ouders vind je het beestje het waard, weet je zeker dat het eet en niet te klein is. Heb je vertrouwen in de verkoper ga dan tot aanschaf over. Doe dit niet op een beurs bij iemand die je nooit meer ziet.

De prijzen van deze dieren staan al een paar jaar onder druk, waarom ik snap het niet. Als ik zie hoeveel tijd ik bezig ben met jonge diertje aan het eten te krijgen, kan ik niet begrijpen waarom iemand ze weg doet voor 250 euro. Het is een zeer tijdrovend proces en meestal legd er ook nog wel eentje het loodje. Misschien doe ik het wel niet goed en duurt het daarom zolang voor ze eten. In mijn ogen is 350 euro voor een jong dier wat 10 keer gegeten heeft een mooie prijs, natuurlijk zijn er dieren die meer waard zijn maar dat bepaald ieder voorzich. Zelf vind ik rode jongen veel mooier als gele, daarom vraag ik daar ook vaak meer voor. Ik vind het echt geen straf om ze te zien omkleuren en eenmaal gesext kun je ze makkelijk per koppel verkopen, vaak voor een markt conforme prijs.