| De
dwergvaranen die wij houden zijn nog vrij zeldzaam in de terrarium
hobby. Dat wil zeggen dat ze best moeilijk te verkrijgen zijn
en dat er maar heel weinig over te vinden is op het Internet.
Glauerti's (wat een naam hè) zijn het eerst beschreven
door Mertens in 1957, dat zal waarschijnlijk in het Kimberly
gebergte zijn geweest gezien de naam. Het is een soort die
dus alleen in Australië voorkomt en dan in een erg beperkt
gebied. Het zijn dieren die zich op houden in spleten in het
rots-gebergte en in beschutte grond vegetatie. Ze eten een
zeer gevarieerd dieet van Spinnen, kleine hagedissen en hun
eieren, Insecten en kleine knaagdieren. |
Na
onderzoek is gebleken dat er in feite twee verschillende
populaties glauerti's zijn. Een er van komt voor in de Kimberly's,
waar de dieren in het rots gebergte leven. De andere populatie,
leeft in het Kakadu National Park (NT). Hier leven de dieren
op voornamelijk op de bomen en andere vegetatie.
Er is
weinig bekend over deze diersoort, dus ook over de voortplanting.
Deze is tot mijn weten nog steeds niet beschreven. Men gaat
er van uit dat de eieren gelegd worden aan het eind van
de droge periode en het begin van het regen seizoen, welke
duurt van november tot januari. De grootte van de nesten
is ook niet bekend, hoewel de kweker van mijn dieren nesten
had van 10 eieren. Ook wanneer de dieren geslachtsrijp zijn
is nog niet vast gesteld. Er zijn gevallen bekend van dieren
die met 8 maanden al eieren leggen.
|

Het
donkere gebied markeert de leef omgeving van de Glauerti's
Bron
foto: www.monitor-lizards.net
|
Tijdens
onderzoek in 1992 is een vrouwtje gedocumenteerd met een
SVL van 165mm, met 3 eieren in haar buik. SVL is de afkorting
van Snout to Vent Length. Dit wil zeggen de lengte tussen
het puntje van de neus en de cloaca. De staart zit hier
dus niet bij, deze heeft een lengte van ongeveer 1,8 tot
2,6 x de SVL. De betreffende dame in kwestie had dus een
lichaamslengte van 16,5 cm.
De totale lengte die een volwassen glauerti bereikt is ongeveer
60 tot 80 cm. De eieren worden gelegd in een mix van zand
en vegetatie, welke een bepaalde dichtheid moet hebben.
Vinden ze geen goede plek dan kunnen ze de eieren weer absorberen.
|

Hier
zien we mijn 3 boefjes |
| Het
verschil in geslacht is bij varanen altijd erg moeilijk vast
te stellen. Gauerti's zijn daar geen uitzondering in. Het
verschil is te zien aan de basis van de staart, deze heeft
als het om een man gaat een aantal grotere gebobbelde schubben
aan de zijkant. De meest duidelijke methode om het geslacht
vast te stellen is het zien van eieren in de buik, of het
leggen hier van. Dan is het 100% zeker een vrouw, het je maar
twee dieren die nog nooit met een ander in contact zijn geweest
dan heb je zeker een koppel. De eieren die gelegd worden kummen
vervolgens 118 dagen de stoof in bij een temperatuur van 30
graden celcius. |

Dit
is een van de diertjes op hun schuilplaatsje |
De
diertjes die ik heb zitten op dit moment nog in een curver.
Deze curver staat in het terrarium waar ze straks definitief
in komen. Ze zitten in de curver omdat de kleine diertjes
erg gemakkelijk verloren raken in zo'n grote bak. Ze hebben
ook nog geen bodem bedekking, om de simpele reden dat ze van
het zand wat ze binnen kunnen krijgen verstopt kunnen gaan
zitten. Aangezien dat deze diertjes vrij prijzig zijn houd
ik ze dus nog even zonder. De dieren die ik heb zijn nakweek
van november 2005 dus nog vrij jong op dit moment. Toen ik
ze kocht wogen ze zo'n 4 a 5 gram, nu in februari 2006 wegen
ze tussen de 11 en 16 gram. |
| De
varaantjes hebben net als veel andere hagedissen een UV-B
lamp nodig om de broodnodige vitamine D3 aan te maken. Ook
hebben ze een halogeen inbouw spotje die de temperatuur verschaft
om op te warmen. De temperatuur in de curver is op de zonneplek
ongeveer 40 graden Celsius. In het definitieve terrarium zal
deze ongeveer 55 tot 60 graden bedragen. Onder deze zonneplek
zak zich een houten toren bevinden met 7 spleten van 2,5 cm
hoog. Hierin kunnen dieren gemakkelijk schuilen en een gewenste
temperatuur op zoeken. Ook is hier onder de warmtemat geplaatst
die voor de nachtverwarming zorgt. |

Op
deze zeer slechte actiefoto kun je goed de verhouding zien
tussen de staart en het lijf |
| Het
dieet wat ze krijgen bestaat uit: krekels, hele kleine sprinkhaantjes
en gepureerde muis. Hier over of doorheen natuurlijk, doen
we ook nog de nodige kalk en vitaminen. De beestjes doen het
er goed op en groeien als kool! Ook krijgen ze dagelijks vers
water en worden ze zo af en toe gesproeid. Het zijn heel nieuwsgierige
diertjes die niet echt bang zijn, al beginnen ze wel hard
te rennen als ik de bak schoonmaak. Ze zijn daarbij zo vlug
als water en er is er al een via mijn arm en rug ontsnapt.
En dat is schrikken, want wij hebben 4 katten, gelukkig was
mijn gevloek erg overtuigend en kon ik het beestje zo bij
zijn staartbasis pakken. Het zijn dus echt geen kroeldieren,
tenminste als ze jong zijn. De ouders van mijn varaantjes
lieten zich erg goed hanteren en waren totaal niet schuw en
dat zal met de tijd met deze dieren ook wel zo worden. |

Hier
zien we een Glauerti een krekeltje overmeesteren
|
Het
grootste spektakel van de Glauerti's is etenstijd. De dieren
hebben meestal wel wat krekels in hun bakje rond lopen, maar
tonen weinig interesse. Om een etende Glauerti te zien moet
je zorgen dat je om 8 uur 's morgens voor de bak zit. Dan
gaat namelijk het licht aan en gaan ze alle drie als gekken
achter de krekels aan! Aan krekels zitten allemaal lastige
uitsteeksels, dus om er een naar binnen te werken is wat breek
werk nodig. Je ziet de Varaantjes de krekels tegen de grond
wrijven om ze wat makkelijker te kunnen door slikken. Het
is een erg komisch gezicht om de diertjes vol overgave achter
hun prooitjes aan te zien rennen en in het weekend het vroege
opstaan waard. |